Annem genel anlamda harikulade bir kadın; onu tanıyan herkes böyle söylüyor, babam nezaket gösterip benim ondan daha harikulade olduğumu her fırsatta ifade eder...bu hali çok sevimlidir, ne yazık ki ben bunun refleksif bir kayırma olduğunu bilirim.
annemin hayata bakışı ve orada duruşu harbiden cool...
ama ben söz konusu olunca işin rengi değişiyor...
kadıncağızın dengesini alt üst ediyorum sanki.. bilerek isteyerek yaptığım bir şey değil ama oluyor işte... benim dinginliğim, sorun çıkarmazlığım, kendi halindeliğim onu neden bu kadar bozuyor hiç anlamıyorum...Aslında biraz anlıyorum...
benimle ilgili hep bir telaşlı gündemi var. planlar, programlar; ona göre nefis, yapılası işler, projeler...hayal gücüne şaşmamak elde değil.
Aslında onun hayallerini gerçekleştirmek için çok yorgunum, kendiminkileri gerçekleşirmek için bile bu kadar yorgunken...
beni doğurduğunda 25 yaşındaymış; annemle babamın arasında 1 yaş fark var. Babamla ilk yıllarından, o dönemlerinden pek bahsetmez, “senin doğduğun gün hayatımın en mutlu günüydü” filan diye bir şey söylediğini duymadım hiç...muhtemelen iki zıpçıktı panikten ne yapacaklarını bilememişlerdir...
o günlerin pek şen şakrak geçmediğini sanıyorum.
Somut anlamda problem çıkaran bir çocuk değildim ama annem zeki bir kadındır bendeki esas sıkıntının içerde bir yerde olduğunu erken fark etti. İşte telaşı bundan... bir de çocukluğumdan beri ona birileri işte “bu çocuk patlarsa fena patlar” gibilerinden dolduruşlarda bulunuyor sanırım. Allahtan “La-boom” çağım geçti. Ama etrafında öyle zevzek kadınlar var ki...
beni deli ediyor...
sürekli üstümle başımla ilgili bir yorumu olması,
görüştüğüm her adama damat gözüyle bakması,
saçma sapan kitaplar önermesi,
sürekli doktor randevularımı hatırlatması;
bir iki kadeh bişey içti mi açık saçık fıkralar anlatması;
hava kasvetli yağmurlu oldu mu vakit geçirmeden telefona sarılması, ses tonundaki o yumuşaklık...
iş ve kariyer mevzularında “atomu ilk parçalayan sen olamadın belki ama kısmet belki teleport'u icat edersin, allahtan ümit kesilmez” tavrı.
(Onu clementine'i seyretmemi yasaklamadan önce düşünecektin...)
o ki, fethi kopuz'u eve getiren kadın...
kulağımı deldirirken bayılan; arkadaşlarımla benden daha samimi olan, babannemle anneannemden daha iyi geçinen; yılmaz özdil forwardcısı muhteşem insan...
bugün doğumgünü ;
herzaman olduğu gibi daha ben onu aramadan telefona sarıldı az önce...
birazdan giyinip ziyaretine gideceğim...Bilinçaltım anti-aging kremi seçti hediye baabında...
öyle işte
sevgiler
jane
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder